பாண்டிபஜார் துப்பாக்கிச்சூடு சம்பவத்துக்குப் பிறகு விடுதலைப் புலிகள் தலைவர் பிரபாகரனுக்கு மறைந்த திமுக எம்.எல்.ஏ. ஜெ.அன்பழகன்தான் உதவி செய்தார் என்று இயக்குநர் அமீர் கூறியுள்ளதற்கு எதிர்ப்பு கிளம்பியுள்ளது. அன்று பிரபாகரனுக்கு உண்மையாக உதவி செய்த, திமுகவில் இன்று உள்ள கே.எஸ்.ராதாகிருஷ்ணன் அதுகுறித்து விளக்கம் அளித்துள்ளார். 
திமுக எம்.எல்.ஏ. ஜெ.அன்பழகனின் மறைவையடுத்து இயக்குனர் அமீர், அவருடைய சிறப்பைப் பற்றி ட்விட்டர், இணைய தள பேட்டிகள் மூலம் பதிவுசெய்தார். ஓர் இணையதளத்துக்கு அளித்த பேட்டியில், “1982-ல் பிரபாகரன் பாண்டிபஜார் துப்பாக்கிச் சூடு நிகழ்வில் கைதானதும், அவரை ஜாமீனில் வெளியே எடுத்தவர் ஜெ.அன்பழகன்தான். கலைஞர் கூறியதால், சென்னை தி.நகரில் தனது அலுவலகத்தில் 21 நாட்கள் தங்க வைத்திருந்தார். பிரபாகரனுக்கு சாப்பிடத் தேவையானவற்றை கேட்டுச் செய்தார் அன்பழகன். ஈழ அரசியலைப் பற்றி அப்போது அவருக்கு பெரிய புரிதல் இல்லை. என்றாலும் கலைஞர் சொன்னதால் மாவட்டச் செயலாளராக இருந்த அன்பழகன் இவற்றைச் செய்தார். இதையெல்லாம் அன்பழகனே என்னிடம் கூறியதாக” அமீர் தெரிவித்திருந்தார்.

 
இந்தப் பேட்டி சர்ச்சையை ஏற்படுத்தியுள்ளது. வரலாற்றைத் திரிக்கக் கூடாது என்று சமூக ஊடகங்களில் விமர்சனம் செய்துவருகிறார்கள். இந்நிலையில், பாண்டிபஜார் துப்பாக்கிச் சூடு சம்பவத்துக்குப் பிறகு பிரபாகரனுக்கு பல வழிகளில் உதவியாக இருந்தவரும் தற்போது திமுகவில் உள்ளவருமான  கே.எஸ். ராதாகிருஷ்ணன் அமீரின் பேச்சுக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்துள்ளார்.  “வரலாறு எப்படி எல்லாம் திரிக்கப்படுகின்றது என்பதற்கு கண்முன் காணப்படும் உதாரணமாக கொள்க. அந்த சம்பவத்தை பற்றி முழுதும் அறிந்த பலரும் இன்றும் அரசியலில் இருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு உண்மை தெரியும். நினைவில் உள்ளதை பகிர விரும்புகின்றேன். கவனிக்க.
பிரபாகரன், முகுந்தன் உள்ளிட்ட பாண்டிபஜார் துப்பாக்கி சூடு சம்பவம் 19-05-1982 அன்று நடந்தது. கடந்த 19.05.1982 அன்று ‘தொட்டால் சுடும்’ என்ற திரைப்படத்தை தி.நகர் ராஜகுமாரி தியேட்டரில் பார்த்து விட்டு அங்குள்ள செலக்ட் ஓட்டலில் இரவு உணவை முடித்துக் கொண்டு பாண்டி பஜாரில் நடந்துச் செல்லும் போது கீதா கபே முகுந்தனும் பிரபாகரனும் இரவு 9.30 மணியளவில் சுட்டுக் கொண்ட போது ஏற்பட்ட சத்தத்தில் பாண்டி பஜாரில் உள்ள மாம்பலம் காவல் நிலையத்தில் உள்ள காவலர்கள் ஓடி வந்தார்கள். கரிகாலன் என்ற பிரபாகரன், ரவீந்திரன் மற்றவர்களையும் பிடித்து பாண்டி பஜாரில் உள்ள மாம்பலம் காவல் நிலையத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார்கள்.
முகுந்தன் என்ற உமா மகேஸ்வரன் தப்பித்து ஓடி விட்டார். அவரை இரண்டு நாள் கழித்து கும்மிடிப்பூண்டி ரயில் நிலையத்தில் வைத்து கைது செய்தார்கள். அப்போது அந்த பாண்டி பஜார் காவல் நிலையத்தில் நந்தகுமார் என்ற துணை ஆய்வாளர் பிரபாகரன் பயன்படுத்திய துப்பாக்கியை கையகப்படுத்தினார். ஜோதீஸ்வரன் என்ற கண்ணனும் கைது செய்யப்பட்டார்.. ஜோதீஸ்வரன் என்ற கண்ணனும் கைது செய்யப்பட்டார். அங்கு தலைமை காவலர் எஸ். ரெங்கசாமி எண்: HC 3425 இது குறித்தெல்லாம் எழுது ஆவணப்படுத்தினார். இதெல்லாம் நினைவுகள். இந்த வழக்கில் பழ. நெடுமாறன், பிரபாகரன், எனது வாக்குமூலம்,முகுந்தன் வாக்குமூலம், ரவீந்திரன் வாக்குமூலம், ஜோதீஸ்வரன் வாக்குமூலம் மற்றும் தெருவில் நடந்துச் சென்ற சிலரின் வாக்குமூலம் மட்டுமே காவல் துறையால் பெறப்பட்டது.

 
அதற்கு அடுத்த நாள் நானும் பிராபாகரன் தங்கியிருந்த சாலைத்தெரு வீட்டில் 22-05-1982 அன்று டி.ஐ.ஜி மோகன்தாஸ் தலைமையில் ரெய்டு நடத்தப்பட்டது. நான் வழக்கு நடத்தும் ஆவனங்கள் எனது உடமைகளை மற்றும் பிரபாகரனின் ஆவணங்களை கைப்பற்றி சென்றனர். பிரபாகரனை 23-05-1982 அன்று சென்னை மத்திய சிறையில் சந்தித்தேன். அடுத்த நாள் நெடுமாறனுடன் சென்று சந்தித்தேன். 24-07-1982 அன்று வைகோவை அழைத்து சென்று பிரபகரனை சந்தித்தேன். 05-08-1982 அன்று சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில் பினை ஆனை கோரி மனுவை தாக்கல் செய்தேன். அடுத்தநாள் நிபந்தனையின் பேரின் பினை ஆனை கிடைக்கப்பெற்றேன். மூத்த வழக்கறிஞர் என் .டி.வானமலை நானும் ஆஜர் ஆனோம்.
நிபந்தனையின் படி பிரபாகரன் மதுரையிலும் , முகுந்தன் சென்னையிலும் தங்கி காவல்நிலையத்தில் கையொப்பமிட வேண்டும் என்பது உள்ளிட்ட நிபந்தனைகள். நெடுமாறன் பிரபாகரனை அழைத்துக் கொண்டு மதுரை சென்றார். மதுரை, மேலவாசி வீதி, விவேகானந்த அச்சகத்திற்கு எதிரே உள்ள தனது பழைய வீட்டில் தங்க வைத்தார். இதே வழக்கில் கைது செய்யப்பட்டு பிணையில் வந்த ராகவன் புதுக்கோட்டையில் நிபந்தனை ஜாமீனில் தங்கியிருந்தார். கண்ணன் தஞ்சாவூரில், கையொப்பம் இட்டார். இவையாவும் தமிழீழ அரசியல் புரிதல் உள்ள பலருக்கும் தெரியும்.


வரலாறுகளை திரித்து சொல்வதால் இவர்களுக்கு என்ன இலாபம் என அறியேன். அதே சமயத்தில் உண்மையை வெளிக்காட்ட வேண்டிய நிலையும் வரலாறு திரிக்கப்படாமல் காக்கப்பட வேண்டிய அவசியமும் இருக்கின்ற காரணத்தால் இதனை எல்லாம் பதிவு செய்கின்றேன். இதுதான் நடந்தது. இதுதான் உண்மை.வரலாறு. இதற்கு மேலும் மாற்றிப் பேசினால் என்ன சொல்ல முடியும்? இது குறித்தான ஆவணங்களோடு என்னுடைய நினைவுகள் சுவடுகள் என்ற நூலில் விரைவில் வெளிவர இருக்கிறது. அவ்வளவுதான்.” என்று ஆதங்கத்தோடு பதிவு செய்துள்ளார்.