Ancient Indian bathing methods: சருமம் ஜொலிக்க சோப்பு தேவையில்லை! நம் பாட்டி காலத்து 'பியூட்டி டிப்ஸ்' இதோ

இப்போ விதவிதமா சோப், பாடி வாஷ்னு வந்துடுச்சு. ஆனா, இதெல்லாம் இல்லாத காலத்துல நம்ம முன்னோர்கள் எப்படி குளிச்சாங்க? உடம்பை சுத்தமா வெச்சுக்க என்ன பயன்படுத்தினாங்க? வாங்க பார்க்கலாம்.

Image Credit : Gemini AI

பண்டைய காலத்தில் இயற்கை குளியல்

சோப் வருவதற்கு முன்பு, இந்தியர்கள் இயற்கையான பொருட்களைத்தான் குளியலுக்குப் பயன்படுத்தினார்கள். செடிகள், விதைகள் போன்றவற்றில் உள்ள சுத்தம் செய்யும் தன்மையை அறிந்து, உடலுக்குத் தீங்கு விளைவிக்காத வகையில் அவற்றைப் பயன்படுத்தினர்.

Image Credit : stockPhoto

பூந்திக்கொட்டை (ரீத்தா) - இயற்கையின் சோப்

பூந்திக்கொட்டை (ரீத்தா) அந்தக் காலத்தில் மிகவும் பிரபலமான ஒரு இயற்கை சோப். இதைத் தண்ணீரில் ஊறவைத்தால் அல்லது கொதிக்க வைத்தால், நுரை வரும். இந்த நுரையை வைத்து உடலையும் முடியையும் சுத்தம் செய்தார்கள். இதில் கெமிக்கல்ஸ் இல்லாததால் சருமத்திற்கு எந்த பாதிப்பும் ஏற்படாது.

Image Credit : FREEPIK

சீயக்காய் - கூந்தலுக்கான பாரம்பரிய முறை

சீயக்காயை முக்கியமாக முடி அலசப் பயன்படுத்தினார்கள். இதை "ஹேர் ஃப்ரூட்" என்றும் சொல்வதுண்டு. சீயக்காய் தலையில் உள்ள அழுக்கு, அதிகப்படியான எண்ணெயை நீக்கி, கூந்தலின் இயற்கையான தன்மையைப் பாதுகாக்கும். இதனால், இது இந்தியர்களின் கூந்தல் பராமரிப்பில் முக்கிய பங்கு வகித்தது.

Image Credit : google

உப்டன், முல்தானி மெட்டி - சருமப் பராமரிப்பு ரகசியங்கள்

கடலை மாவு, மஞ்சள், சந்தனம், பால் கலந்து 'உப்டன்' தயாரித்து குளித்தார்கள். இது சருமத்தை சுத்தம் செய்து பொலிவாக்கும். இதேபோல், முல்தானி மெட்டியும் சருமத்தில் உள்ள அதிகப்படியான எண்ணெயை உறிஞ்சிவிடும். கிராமங்களில் சிலர் மரக்கரி சாம்பலைக் கூட குளியலுக்குப் பயன்படுத்தியதுண்டு.

Image Credit : Pixabay

எண்ணெய் மசாஜுக்குப் பிறகு குளிக்கும் முறை

உடலில் முதலில் எண்ணெய் தேய்த்து மசாஜ் செய்வதும் ஒரு பாரம்பரிய முறை. அதன்பிறகு, மூலிகைப் பொடி அல்லது களிமண் கொண்டு உடலைத் தேய்த்துக் குளிப்பார்கள். இந்த முறை உடலுக்கு ஓய்வளிப்பதோடு, சரும ஆரோக்கியத்திற்கும் நல்லது என நம்பப்பட்டது.

Image Credit : Getty

இந்தியாவில் நவீன சோப்பின் தொடக்கம்

19ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் நவீன சோப்புகள் இந்தியாவுக்குள் வந்தன. லீவர் பிரதர்ஸ் நிறுவனம் 'லைஃப்பாய்' போன்றவற்றை அறிமுகப்படுத்தியது. 1897-ல் மீரட்டில் இந்தியாவின் முதல் சோப் தொழிற்சாலை நிறுவப்பட்டது. பின்னர், ஜாம்செட்ஜி டாடா, அர்தேஷிர் கோத்ரேஜ் போன்றோர் சுதேசி எண்ணத்துடன் தாவர அடிப்படையிலான சோப்புகளை உருவாக்கினர். இதன் பிறகு சோப் பயன்பாடு வேகமாக அதிகரித்தது.