
இந்திய அரசியலில் இதற்கு முன்பும் மாணவர் இயக்கங்கள் உருவாகியுள்ளன. வேலைவாய்ப்பு, கல்வி, சமூக நீதி, ஊழல் எனப் பல்வேறு காரணங்களுக்காக இளைஞர்கள் தெருக்களில் இறங்கியிருக்கிறார்கள். ஆனால், 2026-ஆம் ஆண்டில் உருவாகியுள்ள CJP (Cockroach Janta Party) இயக்கம் அவற்றிலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டது. காரணம், இந்த இயக்கம் வெறும் ஒரு கோரிக்கைக்காக மட்டும் உருவானது அல்ல. இது இந்திய இளைஞர்கள் இன்று எதிர்கொள்ளும் பல்வேறு பிரச்சினைகளின் கூட்டு வெளிப்பாடாக மாறியுள்ளது.
முதலில், "Cockroach" அல்லது "கரப்பான் பூச்சி" என்ற பெயரே பலருக்கு அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது. ஏன் ஒரு இளைஞர் இயக்கம் தங்களை கரப்பான் பூச்சிகளுடன் ஒப்பிட்டுக் கொள்ள வேண்டும்?
உண்மையில், இந்தப் பெயர் ஒரு அவமதிப்பிலிருந்து பிறந்தது. கடந்த மே மாதம், வேலையில்லாத சில இளைஞர்களைக் குறித்து இந்திய தலைமை நீதிபதியின் கருத்தில் "கரப்பான் பூச்சிகள்" என்ற வார்த்தை பயன்படுத்தப்பட்டது. சமூக ஊடகங்களில் அது கடும் விவாதத்தை ஏற்படுத்தியது. ஆனால், அந்த வார்த்தையை எதிர்த்து கோபத்தை மட்டும் வெளிப்படுத்தாமல், அதையே தங்களது அரசியல் அடையாளமாக மாற்றிக்கொண்டார்கள் இளைஞர்கள். "நீங்கள் எங்களை கரப்பான் பூச்சிகள் என்று அழைக்கிறீர்களா? அப்படியானால், அந்த கரப்பான் பூச்சிகள்தான் நாங்கள்!" என்ற நையாண்டி கலந்த எதிர்வினையாகத்தான் Cockroach Janta Party உருவானது.
அரசியல் மற்றும் சமூக இயக்கங்களின் வரலாற்றில், அவமதிப்புச் சொற்களை மக்கள் தங்களது அடையாளமாக மாற்றிக்கொள்வது புதிதல்ல. ஆனால், டிஜிட்டல் தலைமுறையைச் சேர்ந்த இந்திய இளைஞர்கள், நீதிமன்றத்தில் உதிர்க்கப்பட்ட ஒரு வார்த்தையை சில நாட்களிலேயே தேசிய அளவிலான இளைஞர் இயக்கத்தின் பெயராக மாற்றியிருப்பது நிச்சயமாக கவனிக்கப்பட வேண்டிய ஒன்று.
அதுமட்டுமல்ல, கரப்பான் பூச்சி என்பது எவ்வளவு அழித்தாலும் உயிர் பிழைத்துவிடும் ஒரு உயிரினம். அதை மக்கள் வெறுக்கலாம், புறக்கணிக்கலாம், மிதிக்க முயற்சிக்கலாம். ஆனால், அது மீண்டும் மீண்டும் உயிர்த்தெழுந்து நிற்கும். இந்தியாவின் தற்போதைய கல்வி மற்றும் வேலைவாய்ப்பு சூழலில் தங்களை அப்படித்தான் இளைஞர்கள் உணர்கிறார்கள் என்பதே இந்தப் பெயரின் பின்னணியாக கூறப்படுகிறது.
இலக்கிய உலகில் கரப்பான் பூச்சி என்பது வெறும் ஒரு பூச்சி அல்ல. உலக இலக்கியத்தின் மிக முக்கியமான படைப்புகளில் ஒன்றாகக் கருதப்படும் பிரான்ஸ் காஃப்காவின் The Metamorphosis நாவலில், கிரிகர் சாம்சா என்ற இளைஞன் ஒரு நாள் காலை எழுந்தபோது தன்னை ஒரு அருவருப்பான பூச்சியாக மாறியிருப்பதை உணர்கிறான். அந்த மாற்றத்திற்குப் பிறகு, அவனுடைய குடும்பமும் சமூகமும் அவனை ஒரு மனிதனாக அல்ல, ஒரு சுமையாகவும், அருவருப்பான உயிரினமாகவும் பார்க்கத் தொடங்குகிறது. சமூகத்தால் புறக்கணிக்கப்படும் ஒரு மனிதனின் தனிமையையும், அவனுடைய மனிதத் தன்மை எவ்வாறு மறுக்கப்படுகிறது என்பதையும் காஃப்கா தனது படைப்பின் வழியாகக் கேள்விக்குள்ளாக்கினார்.
இன்று CJP இயக்கத்தில் இருக்கும் பல இளைஞர்களும் தங்களது நிலையை அதே உருவகத்தின் வழியாகப் பார்க்கிறார்கள். ஆண்டுக்கணக்கில் படித்து, போட்டித் தேர்வுகளுக்காக வாழ்க்கையின் முக்கியமான காலத்தைச் செலவழித்த பிறகும், அவர்களுடைய விரக்தி, கோபம் மற்றும் எதிர்காலம் குறித்த அச்சம் தேசிய விவாதங்களின் ஓரத்தில் தள்ளப்படும்போது, "நாங்கள் கரப்பான் பூச்சிகள்தான்" என்று அவர்கள் சொல்வதில் ஒரு அரசியல் நையாண்டி மட்டுமல்ல; ஒரு தலைமுறையின் மனநிலையும் ஒளிந்திருக்கிறது.
போட்டித் தேர்வுகளுக்காக பல ஆண்டுகள் படிக்கும் இளைஞர்கள், தேர்வு வினாத்தாள் கசிவுகள், தேர்வு முறைகேடுகள், வேலைவாய்ப்பு தாமதங்கள், அரசு வேலைகளில் காலிப்பணியிடங்கள் நிரப்பப்படாதது போன்ற பிரச்சினைகளால் பாதிக்கப்பட்டு வருகின்றனர். அவர்கள் அரசியல் கட்சிகளின் முக்கிய வாக்கு வங்கியாக இருந்தாலும், அவர்களின் பிரச்சினைகள் தேசிய விவாதங்களின் மையமாக மாறுவது அரிது.
இந்தச் சூழலில்தான் CJP உருவாகியுள்ளது.
ஆரம்பத்தில் பலர் இந்த இயக்கத்தை NEET தேர்வு முறைகேடு மற்றும் போட்டித் தேர்வு விவகாரங்களுடன் தொடர்புபடுத்திப் பார்த்தனர். ஆனால், தற்போது இந்த இயக்கம் அதையும் தாண்டி வளர்ந்துள்ளது.
• இந்தியாவில் போட்டித் தேர்வுகள் எவ்வளவு நம்பகமானவை?
• இளைஞர்களுக்கு வேலைவாய்ப்பு உருவாக்கப்படுகிறதா?
• தேர்வு முறைகேடுகளுக்கு யார் பொறுப்பு?
• கல்விக்காக பல ஆண்டுகள் செலவழிக்கும் மாணவர்களின் எதிர்காலம் பாதுகாப்பாக உள்ளதா?
• அரசியல் கட்சிகள் இளைஞர்களை வெறும் தேர்தல் வாக்குகளாக மட்டுமே பார்க்கிறதா?
இந்தக் கேள்விகள் அனைத்தும் தற்போது தேசிய அளவிலான விவாதமாக மாறியுள்ளன.
இந்த இயக்கத்தின் மிகப்பெரிய சிறப்பு என்னவென்றால், இது பாரம்பரிய அரசியல் அமைப்புகளால் உருவாக்கப்பட்டதல்ல. சமூக ஊடகங்களில் உருவான அரசியல் நையாண்டி, மீம்கள், டிஜிட்டல் பிரச்சாரங்கள் ஆகியவை ஒரு உண்மையான மக்கள் இயக்கமாக மாறியுள்ளன.
முந்தைய தலைமுறைகள் அரசியல் கூட்டங்கள் மற்றும் கட்சி அமைப்புகள் மூலமாக அரசியலில் பங்கேற்றன. ஆனால், இன்றைய தலைமுறை இன்ஸ்டாகிராம், யூடியூப், எக்ஸ் (ட்விட்டர்), மீம் கலாசாரம் போன்றவற்றைப் பயன்படுத்தி தங்களது அரசியல் குரலை உருவாக்குகிறது.
CJP அந்த மாற்றத்தின் மிகப்பெரிய எடுத்துக்காட்டாக பார்க்கப்படுகிறது.
சமீபத்தில் பிரதமர் நரேந்திர மோடி, தேர்வு முறைகேடுகள் மற்றும் ஊழல் தொடர்பான குற்றங்களில் ஈடுபடுபவர்களுக்கு எதிராக கடுமையான நடவடிக்கை எடுக்கப்படும் என்று அறிவித்தார். ஆனால், CJP இயக்கத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் இது மட்டும் போதாது என்று கூறுகின்றனர்.
அவர்களின் கோரிக்கை, சில அதிகாரிகளை தண்டிப்பது அல்ல. கல்வி மற்றும் தேர்வு அமைப்புகளில் கட்டமைப்பு ரீதியான மாற்றங்களே தேவை என்பதாகும்.
அதாவது, இந்த இயக்கம் தற்போது ஒரு தனிப்பட்ட சம்பவத்துக்கான எதிர்ப்பிலிருந்து, அமைப்பு ரீதியான மாற்றத்தை கோரும் இயக்கமாக வளர்ந்து வருகிறது.
சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வரை இந்திய இளைஞர்களின் அரசியல் அடையாளம் சாதி, மதம் அல்லது கட்சி சார்பாக இருந்தது. ஆனால், தற்போது "வேலைவாய்ப்பு", "தேர்வு முறைகேடு", "கல்வி உரிமை", "அமைப்பின் மீதான நம்பிக்கை" போன்றவை புதிய அரசியல் மொழியாக மாறி வருகின்றன.
அதனால்தான் CJP-ஐ வெறும் ஒரு போராட்ட இயக்கமாக பார்க்கக் கூடாது. இது இந்திய இளைஞர்கள் அரசியலிடம் கேட்கும் புதிய கேள்விகளின் தொகுப்பாக பார்க்கப்பட வேண்டும்.
ஒரு கரப்பான் பூச்சியை எளிதாக மிதித்துவிடலாம். ஆனால், கோடிக்கணக்கான இளைஞர்கள் தங்களை அந்த கரப்பான் பூச்சியுடன் அடையாளப்படுத்திக் கொள்ளத் தொடங்கும்போது, அது ஒரு சமூகத்தின் மனநிலையைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டது என்பதற்கான அறிகுறியாகும்.
CJP இந்திய அரசியலில் நீண்ட காலம் நிலைத்து நிற்குமா என்பது தெரியாது. ஆனால், இந்திய இளைஞர்களின் எதிர்பார்ப்புகள், விரக்திகள் மற்றும் மாற்றத்திற்கான கோரிக்கைகள் குறித்த விவாதத்தை இந்திய அரசியல் இனி தீவிரமாக எடுத்துக்கொள்ள வேண்டிய அவசியத்தை இந்த இயக்கம் உருவாக்கியுள்ளது.
அதுவே இந்த இயக்கத்தின் மிக முக்கியமான அரசியல் வெற்றியாகவும் பார்க்கப்படுகிறது.