பாத்திரத்தில் தனியாக வெண்டைக்காயை வேக வைத்து அந்தத் தண்ணீரை வடிகட்டினால், அதிலுள்ள சத்துக்கள் அனைத்தும் வீணாகிவிடும். ஆனால் சாதப் பானையின் நீராவியிலும் கொதிநிலையிலும் காய் வேகுவதால், அதன் சத்துக்கள் முழுமையாகக் காய்க்குள்ளேயே தக்கவைக்கப்படுகின்றன.
காம்புடன் முழுதாகச் சாதத்தில் வேக வைக்கும் போது அதன் உள்ளே இருக்கும் வழுவழுப்புத் தன்மை வெளியே வராது.
வெண்டைக்காயை நறுக்கி சாதத்தில் போட்டால், அதில் உள்ள மியூசிலேஜ் (Mucilage) என்ற வழுவழுப்புத் தன்மை சாதம் முழுவதையும் கொழகொழப்பாக மாற்றிவிடும். இதனால் சாதம் சாப்பிட முடியாதபடி குழைந்துவிடும்.
வெண்டைக்காயின் காம்புப் பகுதியை நீக்காமல், முழுசாகக் கொத்தாகக் கட்டிப் போடுவதால், அதன் கொழகொழப்பு சாதத்திற்குள் பரவாமல், காய் தனியாக நன்றாக வெந்துவிடும்.
வெண்டைக்காயை நூலால் கட்டுவது ஏன்?
காய்களை தனித்தனியாகப் போட்டால் சாதத்தை வடிக்கும் போதோ அல்லது எடுக்கும் போதோ காய் உடைந்து சாதத்தோடு கலந்துவிடும். நூலால் கொத்தாகக் கட்டிப் போடும்போது, சாதம் வெந்ததும் அந்த நூலைப் பிடித்து அப்படியே காய்களைச் சேதமில்லாமல் தனியாக எடுத்துவிடலாம்.
அதன் பிறகு, வெந்த வெண்டைக்காயில் லேசாக உப்பும், மிளகாய்த்தூளும் அல்லது தயிரும் சேர்த்துப் பிசைந்து வெண்டைக்காய் மசியல் அல்லது துவையல் போலச் செய்து சாதத்திற்குத் தொட்டுக் கொள்ளப் பயன்படுத்துவார்கள்.
வெண்டைக்காய் எளிதில் குழைந்துவிடக் கூடாது என்பதற்காகவும், அதன் சத்துக்கள் வீணாகாமல் இருக்கவும் இந்த முறை பயன்படுத்தப்படுகிறது.
சுருக்கமாகச் சொன்னால், சாதமும் வெந்து, சத்துக்களும் வீணாகாமல், அதே சமயம் சோறு கொழகொழப்பாக மாறாமல் காய்கறியையும் வேகவைக்க இந்த அருமையான முறையை பயன்படுத்துகின்றனர்.