திரையுலகம் என்பது ஒரு மாயக்கண்ணாடி போன்றது; இங்கே வெற்றிகளும் தோல்விகளும் நிரந்தரமல்ல, ஆனால் மனித உறவுகள் என்றும் அழியாதவை. ஆர்.சுந்தர்ராஜன் மற்றும் கே.பாக்யராஜ் - இருவருமே தமிழ் சினிமாவின் இரு துருவங்கள். ஒருவர் திரைக்கதை மன்னன், மற்றொருவர் உணர்ச்சிகரமான காவியங்களின் படைப்பாளி.
இன்று பழைய கசப்புகள் ஒரு பேட்டியின் மூலம் வெளியே வந்தாலும், அன்று அந்தப் பசியோடும் கனவுகளோடும் கோடம்பாக்கத்து வீதிகளில் அவர்கள் ஒன்றாக நடந்த அந்த நாட்களின் ஈரம் இன்னும் காய்ந்திருக்காது. "நீ ஊருக்குப் போ" என்று பாக்யராஜ் சொன்ன அந்த வார்த்தை அன்று வலியாக இருந்திருக்கலாம், ஆனால் அந்த வலியே சுந்தர்ராஜனை ஒரு தனித்துவமான இயக்குநராக செதுக்கியது என்பதுதான் நிதர்சனம்.
காலம் எத்தனையோ மாற்றங்களைக் கொண்டு வந்தாலும், இந்த இரண்டு ஜாம்பவான்களும் மீண்டும் ஒருமுறை சந்தித்து, பழைய பகைகளை மறந்து கைகுலுக்கிக் கொண்டால், அதுவே தமிழ் சினிமா ரசிகர்களுக்குக் கிடைக்கும் ஆகச்சிறந்த 'சுபம்' காட்சியாக இருக்கும். ஏனெனில், சினிமாவில் மட்டுமல்ல, நிஜ வாழ்விலும் "மன்னிப்பை விடப் பெரிய தண்டனையும் இல்லை, அன்பை விடப் பெரிய மருந்தும் இல்லை!"