இந்தியாவில் மத நல்லிணக்கத்தை பாதிக்கும் மதமாற்றங்கள்.. இதற்கு என்ன தான் தீர்வு?

1950 அரசியலமைப்பில் இந்தியா தன்னை ஒரு ஜனநாயகக் குடியரசாக அறிவித்த பிறகு, மத சுதந்திரம் ஒரு அடிப்படை உரிமையாக சேர்க்கப்பட்டது.

இந்தியாவில் எப்போதுமே மத மாற்றங்கள் மிகவும் சர்ச்சைக்குரிய விஷயமாக இருந்து வருகிறது. சுதந்திரத்திற்கு முன்பே, 1936 ஆம் ஆண்டின் ராய்கர் மாநில மதமாற்றச் சட்டம், 1942 ஆம் ஆண்டின் சுர்குஜா மாநில துரோகச் சட்டம் மற்றும் 1946 ஆம் ஆண்டின் உதய்பூர் மாநில மதமாற்றத் தடைச் சட்டம் போன்ற பல்வேறு சட்டங்கள் மத மாற்றத்தைத் தடைசெய்யும் வகையில் இருந்தன. இருப்பினும், 1950 அரசியலமைப்பில் இந்தியா தன்னை ஒரு ஜனநாயகக் குடியரசாக அறிவித்த பிறகு, மத சுதந்திரம் ஒரு அடிப்படை உரிமையாக சேர்க்கப்பட்டது.

ஆனால் இந்தியாவில் இருந்து பிரிந்த பாகிஸ்தான் இஸ்லாத்தை அரச மதமாகக் கொண்ட நாடாக மாறிய அந்த காலக்கட்டத்தில் இந்தியா எடுத்தது ஒரு புரட்சிகரமான படியாகும். ஆம்.. மக்கள்தொகையில் ஐந்தில் நான்கில் ஒரு பங்கிற்கு மேல் இந்துக்கள் இருக்கும் ஒரு தேசம், அரசு மதம் இல்லாத மதச்சார்பற்ற அரசியலை ஏற்றுக்கொண்டது என்பது அவ்வளவு சாதாரண சாதனை இல்லை.

ஆனால் பல ஆண்டுகளாக, மத சுதந்திரம் என்பது மதம் மாற்றுவதற்கும், மதம் மாறுவதற்கும் சுதந்திரம் என்று பொருள் கொள்ளப்பட்டது, மேலும் பல ஆண்டுகளாக, அதே அரசியலமைப்பு உரிமையானது சில சமயங்களில் மற்ற மதங்களைச் சேர்ந்த மக்களை தூண்டுதல் அல்லது தவறாக சித்தரிப்பதன் மூலம் சட்டவிரோதமாக மாற்றுவதற்கு தவறாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது.

1947க்குப் பிறகு ஏற்பட்ட இந்த முன்னேற்றங்களால், அருணாச்சலப் பிரதேசம், ஒடிசா, மத்தியப் பிரதேசம், சத்தீஸ்கர், குஜராத், ஹிமாச்சலப் பிரதேசம், ஜார்கண்ட், உத்தரகாண்ட் மற்றும் உத்தரப் பிரதேசம் ஆகிய 9 மாநிலங்களில் மதமாற்றத் தடைச் சட்டம் இன்று அமலில் உள்ளது. இந்தச் சட்டங்கள் "கட்டாய" அல்லது "மோசடி" வழிகள் அல்லது "விருப்பம்" அல்லது "தூண்டுதல்" மூலம் மதமாற்றங்களைத் தடைசெய்கிறது. மேலும் எஸ்.சி, எஸ்.டி பிரிவினர், பெண்கள் மற்றும் சிறார்களின் மதமாற்றத்திற்கு மேம்பட்ட தண்டனை நடவடிக்கைகளை விதிக்கின்றன. பல மாநிலங்களில் சாதாரண குற்றவியல் சட்டத்தின் கீழ் சட்டவிரோத மதமாற்றங்கள் கையாளப்படுகின்றன.

இதையும் படிங்க : ரூ. 1 லட்சம் கோடியைத் தாண்டியது பாதுகாப்பு உற்பத்தியின் மதிப்பு… பாதுகாப்பு அமைச்சகம் தகவல்!!

இந்தியா வளமான கலாச்சார பாரம்பரியம் கொண்ட பன்முகத்தன்மை கொண்ட நாடு. இந்தியாவில் இந்துக்கள் தவிர புத்த மதத்தினர் மற்றும் சீக்கியர்கள், முஸ்லிம்கள் மற்றும் கிறிஸ்தவர்கள் அதிக அளவில் உள்ளனர். இந்தியாவில் உள்ள பிற சிறுபான்மை மதக் குழுக்களில் யூதர்கள், பாரிஸ்கள், மற்றும் பிற பல பழங்குடி சமூகங்கள் தங்கள் தனித்துவமான நம்பிக்கைகளைப் பின்பற்றுகின்றன. இந்தியர்களின் தனிப்பட்ட மற்றும் கூட்டு வாழ்வில் மதம் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. எனினும் இந்த வெவ்வேறு மதக் குழுக்கள் பல நூற்றாண்டுகளாக நல்லிணக்கத்துடன் வாழ்ந்து வருகின்றன.

ஆனால் சமீப ஆண்டுகளில் சமூகங்கள் தங்களின் அடையாளங்கள் குறித்து அதிக விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தி வருவதாலும், வரலாற்று நிகழ்வுகளின் புதிய மதிப்பீடு செய்யப்படுவதாலும், மதமாற்றங்களை எதிர்கொள்ளும் நிகழ்வுகள் அதிகரித்து வருகிறது. மேலும், அரசியல் ஆதாயங்களுக்காக மத மாற்றங்களை ஒரு கருவியாகப் பயன்படுத்திய நிகழ்வுகளும் நடப்பதுண்டு. சில சந்தர்ப்பங்களில், வேலை, கல்வி மற்றும் பிற சலுகைகள் போன்ற காரணங்களுக்காகவும் மக்கள் வேறு மதத்திற்கு மாறுகிறார்கள்.

இது பல்வேறு மத சமூகங்களுக்கிடையில் பதட்டங்களுக்கு வழிவகுத்தது, சிலர் இதை தங்கள் மதத்திற்கு அச்சுறுத்தலாகக் கருதுகின்றனர். உ.பி, ஒடிசா மற்றும் வடகிழக்கு மாநிலங்கள், சத்தீஸ்கர், ஹரியானா மற்றும் கேரளாவில் பழங்குடியினர் அதிகம் வசிக்கும் மாநிலங்களில் இத்தகைய பதட்டங்கள் அடிக்கடி காணப்படுகின்றன.

இந்துக்கள் மற்றும் முஸ்லிம்கள், முஸ்லிம்கள் மற்றும் கிறிஸ்தவர்கள், இந்துக்கள் மற்றும் கிறிஸ்தவர்கள், சீக்கியர்கள் மற்றும் கிறிஸ்தவர்கள் ஆகியோர் இடையே சட்டவிரோத மதமாற்றங்கள் தொடர்பான மோதல்கள் காணப்பட்டாலும், மக்கள்தொகையின் காரணமாக, சட்டவிரோத மதமாற்றம் இந்து மற்றும் முஸ்லிம் உறவுகளை மிகவும் பாதித்துள்ளது.

சட்டவிரோத மதமாற்றங்களால் இந்து-முஸ்லிம் உறவுகளுக்கு ஏற்பட்ட மிகப்பெரிய பின்னடைவு, லவ் ஜிஹாத் பற்றிய வளர்ந்து வரும் கருத்துக்கள், இந்துப் பெண்களை இஸ்லாமிய இளைஞர்கள் தெரிந்தே காதல் உறவுகளுக்குத் தள்ளி, அவர்களை இஸ்லாத்திற்கு மாற்றுகிறார்கள் என்று தொடர்ந்து குற்றம் சாட்டப்படுகிறது. லவ் ஜிஹாத் என்று எதுவும் இல்லை என்றும், இவை சாதாரண மதங்களுக்கிடையிலான உறவுகள் என்றும் முஸ்லீம் ஆர்வலர்களிடமிருந்து அடிக்கடி கூற்றுக்கள் வந்தாலும், இந்து ஆர்வலர்கள் இந்து பெண்கள் இஸ்லாத்திற்கு மாற வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளனர் என்பதற்கான ஆதாரங்களை மேற்கோள் காட்டி வருகின்றனர்.

அர்னாப் குமார் பானர்ஜி போன்ற சில ஆராய்ச்சியாளர்கள் 2015 மற்றும் 2019 க்கு இடையில் இந்து தலித் பெண்களே லவ் ஜிஹாத்தில் அதிகம் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர் என்று கூறினாலும் லவ் ஜிஹாத் பற்றிய தகவல்கள் தெளிவாக இல்லை.

இதையும் படிங்க : மாதவிடாயை நோய் என்று நினைக்கும் பெண்கள்.. கட்டுக்கதைகளையும் தடைகளையும் உடைக்கும் பெண் மருத்துவர்

அஸ்வினி குமார் உபாத்யாய் தாக்கல் செய்த மனுவை விசாரித்த இந்திய உச்ச நீதிமன்றம், கட்டாயப்படுத்தி சி அல்லது ஏமாற்றி மத மாற்றங்களைச் செய்வது தேசிய பாதுகாப்பு நிலைமையை பாதிக்கும் என்று சமீபத்தில் குறிப்பிட்டது. இருப்பினும், சட்ட விரோத மதமாற்றங்களைத் தடுத்து நிறுத்துவது அரசு மற்றும் சட்டத்தை அமல்படுத்தும் அமைப்புகளால் மட்டும் அல்ல என்பதை அனுபவம் நமக்குச் சொல்கிறது. மதங்களுக்கு இடையே நல்லிணக்கம் பேணப்பட வேண்டுமானால், மத மாற்றங்களுக்கு எதிரான நிலைப்பாட்டை எடுக்க வேண்டியதும், அனைத்து மதப் பிரச்சார நடவடிக்கைகளையும் சர்வதேச சகோதரத்துவத்தின் உண்மையான உணர்வில் நிறுத்துவதும் நம்பிக்கைத் தலைவர்களும் சிவில் சமூகமும்தான்.

இந்தியாவில் முஸ்லீம் சாமியார்கள் மற்ற மதங்களைச் சேர்ந்தவர்களை பகிரங்கமாக மதமாற்றம் செய்த பல சம்பவங்கள் கடந்த காலங்களில் நடந்துள்ளன, இஸ்லாம் மட்டுமே உண்மையான ஈமான் என்றும், மற்றவர்களை இஸ்லாத்திற்கு அழைப்பது ஒவ்வொரு முஸ்லிமின் கடமை என்றும் சமூகத்திற்குள் மறைமுகமான புரிதல் இருப்பதை யாரும் மறுக்க முடியாது. ஆனால் இந்த மனநிலை ‘உங்கள் நம்பிக்கை உங்களுக்கும் எனக்கும் என்னுடையது’ என்ற குர்ஆனின் கருத்துக்கும் முரண்படுகிறது.

இஸ்லாத்தின் ஆரம்ப கட்டங்களில் பிறரை மதமாற்றம் செய்ய வேண்டிய கடமை முஸ்லிம்கள் மீது இருந்தது என்பதை ஒருவர் ஒப்புக்கொண்டாலும், இன்று உலகெங்கிலும் உள்ள முற்போக்கு இஸ்லாமிய அறிஞர்கள் இந்த மதமாற்றம் நீண்ட காலமாக இல்லாமல் போய்விட்டது என்று வலியுறுத்துகின்றனர். இப்போது உலகில் 2 பில்லியனுக்கும் அதிகமான முஸ்லீம்கள் உள்ளனர், சமூகம் ஏற்கனவே போதுமான அளவு பெரியதாக உள்ளது, இன்று யாராவது இஸ்லாத்தில் நுழைய விரும்பினால், அது போதனை மற்றும் மிஷனரி நடவடிக்கைகளால் அல்லாமல் முஸ்லிம்களின் நன்னடத்தையிலிருந்து உத்வேகமாக இருக்கட்டும்.

மரியாதைக்குரிய மத அறிஞர்கள், நம்பிக்கைத் தலைவர்கள், போதகர்கள், இமாம்கள், ஆன்மீகத் தலைவர்கள், மத செல்வாக்கு செலுத்துபவர்கள், அரசியல் தலைவர்கள், எழுத்தாளர்கள் மற்றும் ஆசிரியர்கள் மிஷனரி நடவடிக்கைகளைக் கண்டிக்க வேண்டிய நேரம் இது. மற்றவர்களை மதம் மாற்ற முயற்சிக்கும் இத்தகைய கூறுகளை தடுக்க வேண்டும்.  ஒரு நம்பிக்கையைத் துறந்து, மற்றொன்றை விட ஒரு நம்பிக்கையின் மேன்மையை அறிவிக்கும் ஒருவரை நிர்ப்பந்திக்கும் செயல் தேவையற்றது என்பதால், எந்த மசூதியையும் அல்லது ஆன்மீக இடத்தையும் மற்றவர்களை மாற்றுவதற்குப் பயன்படுத்த அனுமதிக்கப்படக்கூடாது. எல்லா மதங்களும் ஒரே நோக்கத்தையே கொண்டுள்ளன. எல்லா நம்பிக்கைகளும் சமம் என்பதை நாம் உண்மையாக ஏற்றுக்கொண்டால் மட்டுமே, அனைவரும் கேட்கும் மற்றும் மதிக்கப்படும் ஒரு சமூகத்தை உருவாக்க முடியும் என்பதில் மாற்று கருத்தில்லை.

இதையும் படிங்க : ஜி 7 மாநாட்டில் தெற்கு நாடுகளின் கவலைகளை எடுத்துரைப்பேன் - பிரதமர் மோடி உறுதி