கடலுக்கு அடியில் ரூ.1,400 லட்சம் கோடி புதையல்... ஆனா தொட்டால் பேராபத்து; விஞ்ஞானிகள் எச்சரிப்பது ஏன்?

பசிபிக் பெருங்கடலில் ரூ.1,400 லட்சம் கோடி கனிம புதையல் 'CCZ' பகுதியை சீனா, அமெரிக்கா, இந்தியா உள்ளிட்ட 19 நாடுகள் குறிவைப்பது ஏன்? ஆழ்கடல் சுரங்கப் போட்டியும் சூழலியல் பேராபத்தும் என்ன?

கடலுக்கு அடியில் ரூ.1,400 லட்சம் கோடி புதையல்

பசிபிக் பெருங்கடலின் இருண்ட ஆழத்தில் அமைந்துள்ள ‘கிளாரியன் கிளிப்பர்டன் மண்டலத்தை’ (Clarion-Clipperton Zone - CCZ) தங்களின் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவர உலக நாடுகள் மத்தியில் கடுமையான போட்டி நிலவி வருகிறது. பூமிக்கு அடியில் கொட்டிக்கிடக்கும் டிரில்லியன் கணக்கான டாலர் மதிப்புள்ள அரிய கனிமங்களும், அதனைச் சுற்றியுள்ள சர்வதேச அரசியல் மற்றும் சூழலியல் அச்சுறுத்தல்களுமே இதற்கு முக்கியக் காரணமாகப் பார்க்கப்படுகிறது.

கிளாரியன் கிளிப்பர்டன் மண்டலம் (CCZ) & கனிம வளம்

பசிபிக் பெருங்கடலில் சுமார் 13,000 அடி ஆழத்தில் அமைந்திருக்கும் இப்பகுதி, சுமார் 90 லட்சம் சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவைக் கொண்டது. இது ஐக்கிய ராஜ்ஜியம் (UK) போன்ற 20 முதல் 25 நாடுகளை உள்ளடக்கும் அளவுக்கு மிகப்பெரிய நிலப்பரப்பாகும்.

இப்பகுதியின் கடலடியில் சுமார் 16 முதல் 17 டிரில்லியன் டாலர் (இந்திய மதிப்பில் சுமார் ₹1,400 லட்சம் கோடிக்கும் மேல்) மதிப்புள்ள அரிய உலோகங்களும் கனிமங்களும் கொட்டிக் கிடக்கின்றன. இங்கு ஜல்லிக் கற்களைப் போன்று காணப்படும் 'பாலிமெட்டாலிக் நாடியூல்ஸ்' (Polymetallic Nodules) எனப்படும் கனிமக் கற்கள் பில்லியன் கணக்கான ஆண்டுகளாக இயற்கையாக உருவானவை. நவீன உலகிற்கு அத்தியாவசியத் தேவையான மாங்கனீசு, நிக்கல் மற்றும் கோபால்ட் போன்ற உலோகங்கள் நிலத்தில் உள்ள மொத்த இருப்பை விடப் பல மடங்கு அதிகமாக, சுமார் 75% முதல் 85% வரை இப்பகுதியில் மட்டுமே குவிந்துள்ளன. சுமார் 2,100 கோடி டன் எடையுள்ள கனிமக் கற்கள் இங்கு பரவிக் கிடக்கின்றன.

ஆழ்கடல் கனிமங்களுக்கு திடீர் மவுசு ஏன்?

புவி வெப்பமயமாதலைக் கட்டுப்படுத்த நாடுகள் மேற்கொண்டு வரும் 'பசுமை ஆற்றல் புரட்சி' (Green Energy Revolution) காரணமாக மின்சார வாகனங்கள் (EV), சூரிய ஒளித்தகடுகள் (Solar Panels) மற்றும் காற்றாலைகளின் பயன்பாடு அதிகரித்துள்ளது. உலக வங்கியின் (World Bank) கணிப்பின்படி, 2050-ஆம் ஆண்டிற்குள் நிக்கல் மற்றும் கோபால்ட்டின் தேவை 500% வரை அதிகரிக்கும்.

நிலத்தடி சுரங்கங்கள் வறண்டு வருவதாலும், நிலத்தில் சுரங்கம் அமைப்பதால் காடுகள் அழிவதாலும் உலக நாடுகளின் பார்வை கடலின் ஆழத்தை நோக்கித் திரும்பியுள்ளது. CCZ பகுதியில் உள்ள கனிமங்களை முழுமையாக எடுத்தால் மட்டும் சுமார் 15 கோடி மின்சார வாகனங்களுக்குத் தேவையான பேட்டரிகளைத் தயாரிக்க முடியும் என ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன.

உலக நாடுகளின் ஆதிக்கப் போட்டி

நிலத்தில் உள்ள அரிய கனிம வளங்கள் மற்றும் அதன் சுத்திகரிப்புப் பணிகளில் சீனா ஏற்கெனவே பெரும்பான்மை ஆதிக்கத்தைக் கொண்டுள்ளது (உதாரணமாக ஆப்பிரிக்காவின் காங்கோ நாட்டிலுள்ள சுரங்கங்கள்). சர்வதேசக் கடல் பகுதி மனிதகுலத்தின் பொதுச் சொத்து என ஐ.நா. சபையின் கடல் சட்டம் (UNCLOS) அறிவித்துள்ள நிலையில், இதனை நிர்வகிக்கும் சர்வதேச கடல் ஆணையம் (ISA) இதுவரை வழங்கிய 31 ஆய்வு ஒப்பந்தங்களில் சீனா 5 உரிமங்களைப் பெற்று முன்னிலையில் உள்ளது.

சீனாவின் இந்த ஆதிக்கத்திற்கு மத்தியில் அமெரிக்கா, ரஷ்யா, ஜப்பான், தென் கொரியா, பிரான்ஸ் உள்ளிட்ட 19 நாடுகள் இதில் தீவிரமாகப் போட்டியிடுகின்றன. பசுமை ஆற்றலில் சீனாவின் மீதான சார்பைக் குறைக்க இந்தியாவும் 'தீப் ஓசியன் மிஷன்' (Deep Ocean Mission) திட்டத்தைக் கையில் எடுத்துள்ளது. இதன் கீழ் 'மத்ஸ்யா 6000' (Matsya 6000) என்ற பிரத்யேக நீர்மூழ்கிக் கலம் மூலம் 6,000 மீட்டர் ஆழம் வரை சென்று ஆய்வு செய்யும் தொழில்நுட்பத்தை இந்தியா சொந்தமாக உருவாக்கி வருகிறது.

கடல் சூழலியலுக்கு ஏற்படும் பேரழிவு

CCZ பகுதியில் மட்டும் சுமார் 6,000 முதல் 8,000 வகையான உயிரினங்கள் வாழ்வதாகக் கணக்கிடப்பட்டுள்ளது; இதில் 90% உயிரினங்கள் அறிவியலுக்கு முற்றிலும் புதியவை. பல அரிய கடல்வாழ் உயிரினங்கள் இந்த பாலிமெட்டாலிக் கற்களையே தங்களின் வாழ்விடமாகக் கொண்டுள்ளன.

1980-களில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஒரு சிறிய அளவிலான சுரங்கத் தோண்டுதல் சோதனையிலேயே அந்தப் பகுதியில் வாழ்ந்த 80% உயிரினங்கள் அழிந்தன; 40 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகியும் அந்தப் பகுதி இன்னும் பழைய நிலைக்குத் திரும்பவில்லை. இதனால், ஏற்படும் பேரழிவைக் கருத்தில் கொண்டு 'இயற்கை பாதுகாப்புக்கான சர்வதேச ஒன்றியம்' (IUCN) மற்றும் சுமார் 33 நாடுகள் இந்த ஆழ்கடல் சுரங்கப் பணிகளுக்குத் தடை விதிக்க வேண்டும் என வலியுறுத்தி வருகின்றன.

மனித குலத்திற்கு வரும் நேரடி ஆபத்து

ஏற்கெனவே பசிபிக் பெருங்கடலில் ஒட்டுமொத்த இந்தியாவை விடப் பெரிய பரப்பளவில் பிளாஸ்டிக் குப்பைக் குவியல்கள் மிதந்து, ஆண்டுதோறும் லட்சக்கணக்கான கடல்வாழ் உயிரினங்களை அழித்து வருகின்றன. அமெரிக்கப் பல்கலைக்கழக ஆய்வுகளின்படி, மக்கள் உணவாக உட்கொள்ளும் 99% மீன்களில் மைக்ரோ பிளாஸ்டிக் துகள்கள் இருப்பது கண்டறியப்பட்டுள்ளது.

இதன் மூலம் சராசரியாக ஒரு மனிதன் ஆண்டுக்கு 78,000 முதல் 1,21,000 மைக்ரோ பிளாஸ்டிக் துகள்களை உணவின் வழியே உட்கொள்ளும் அபாயம் உருவாகியுள்ளது.பூமியைப் பசுமையாக்குகிறோம் என்ற பெயரில் கடலின் ஆழத்தைச் சீரழிப்பதும், இயற்கையை மீறி மேற்கொள்ளப்படும் இந்த ஆழ்கடல் சுரங்க நடவடிக்கைகளும் எதிர்காலத்தில் மனித குலத்திற்கே பெரும் அச்சுறுத்தலாக மாறும் என சூழலியல் ஆர்வலர்கள் எச்சரிக்கின்றனர்.