இந்தப் பாடலின் மற்றொரு சுவாரஸ்யமான அம்சம், அதன் வரிகளை ஒரு குறிப்பிட்ட வரிசையில் கவனிக்கும்போது கிடைக்கும் மறைமுகக் கதைதான். காதலர்களுக்கு இடையே உருவாகும் ஈர்ப்பில் தொடங்கி, நெருக்கம், வெட்கம், ஆசை எனப் பயணிக்கும் பாடல், பின்னர் இரவு முடிந்து பொழுது விடிவதையும் இளமை மீண்டும் புத்துணர்ச்சி பெறுவதையும் உணர்த்துகிறது. அதைத் தொடர்ந்து குளித்துவிட்டு வருவது, கூந்தலை முடிப்பது, அருகில் அமர்ந்து அன்புடன் அழைப்பது போன்ற காட்சிகளை நினைவூட்டும் வரிகள் இடம்பெறுகின்றன.
இவற்றை ஒன்றாக இணைத்துப் பார்த்தால், புதிதாகத் திருமணமான தம்பதியினரின் முதலிரவு தொடங்கி மறுநாள் காலை வரையிலான இனிமையான தருணங்களை கண்ணதாசன் கவிதையாக வடித்திருப்பதாகவும் பொருள் கொள்ள முடிகிறது. எங்குமே வெளிப்படையான வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தாமல், காதலையும் காமத்தையும் கண்ணியமான உவமைகள் மூலம் சொல்லியிருப்பதே இந்தப் பாடலை மற்ற காதல் பாடல்களிலிருந்து வேறுபடுத்திக் காட்டுகிறது.
கண்ணதாசனின் வரிகளுக்கு இணையாக இந்தப் பாடலை ரசிக்க வைப்பதில் இசையமைப்பாளர் கே.வி. மகாதேவனின் பங்களிப்பும் முக்கியமானது. காதலின் மென்மையையும் பாடலின் ரொமான்டிக் உணர்வையும் வெளிப்படுத்தும் வகையில் இசையை அமைத்திருப்பார். குறிப்பாக மற்ற இசைக்கருவிகளுக்கு மத்தியில் அக்கார்டியன் இசை தனித்துவமாக ஒலிப்பது பாடலுக்குக் கூடுதல் அழகு சேர்க்கிறது.
சிவாஜி கணேசன் - சரோஜா தேவி ஜோடியின் கெமிஸ்ட்ரியும் பாடலின் இனிமையை அதிகரிக்கிறது. பாடல் வரிகள், இசை, காட்சியமைப்பு என அனைத்தும் ஒன்றிணைந்ததால் காலம் கடந்தும் ரசிக்கப்படும் காதல் பாடல்களில் ஒன்றாக இது அமைந்துள்ளது.