ஆசிரியர்களே தேவையில்லையா? வகுப்பறையை ஆக்கிரமிக்கும் 'ரோபோ' கலாச்சாரம்.. ஷாக் ரிப்போர்ட்!

Students வகுப்பறைகளில் நுழையும் தொழில்நுட்ப ஆதிக்கம்! மாணவர்கள் வெறும் புள்ளிவிவரங்களாக மாற்றப்படுகிறார்களா? கல்வியில் ஏற்படும் இந்த மாற்றம் ஆபத்தானதா? ஓர் அலசல்.

கல்வி என்பது ஒரு காலத்தில் வாய்ப்புகளுக்கான வாசலாக இருந்தது. ஆசிரியர்களின் வழிகாட்டுதல், மாணவர்களின் ஆர்வம் மற்றும் நேரடி உரையாடல்கள் மூலமாகவே ஒரு மாணவனின் எதிர்காலம் வடிவமைக்கப்பட்டது. ஆனால் இன்று அந்த நிலை தலைகீழாக மாறி வருகிறது. பள்ளிகள் மற்றும் கல்லூரிகளில் மனித முடிவுகளுக்குப் பதிலாக, கணினி மென்பொருட்களும், டேட்டா (Data) அமைப்புகளும் ஆதிக்கம் செலுத்தத் தொடங்கியுள்ளன. மாணவர் சேர்க்கை முதல் வேலைவாய்ப்பு வரை அனைத்தும் அல்காரிதம் (Algorithm) கட்டுப்பாட்டில் வந்துவிட்டன.

எல்லாமே டேட்டாவாக மாறுகிறது

முன்பெல்லாம் மதிப்பெண்கள் மற்றும் ஆசிரியர் கருத்துகளே ஒரு மாணவனின் வளர்ச்சியை அளவிடும் கருவிகளாக இருந்தன. ஆனால் இன்று நிலைமை வேறு. வருகைப் பதிவு, வகுப்பறை ஈடுபாடு, ஆன்லைன் தேர்வுகள் என அனைத்தும் டிஜிட்டல் முறையில் கண்காணிக்கப்படுகின்றன. மாணவர்களின் ஒவ்வொரு அசைவும் டேட்டாவாக மாற்றப்பட்டு, அவர்களின் எதிர்கால வெற்றி கணிக்கப்படுகிறது. இது கல்வியை மேம்படுத்த உதவும் என்று கூறப்பட்டாலும், உண்மையில் இது மாணவர்களை வெறும் புள்ளிவிவரங்களாக மாற்றுகிறது.

மதிப்பெண் வேட்டை

இந்த புதிய தொழில்நுட்பக் கல்வி முறை, முடிவுகளின் மீது அதிக கவனம் செலுத்துகிறது. பள்ளிகள் மற்றும் கல்லூரிகள் அவற்றின் தரவரிசை (Rankings) மற்றும் வேலைவாய்ப்பு விகிதங்களை (Placement Rates) வைத்தே மதிப்பிடப்படுகின்றன. இதனால், அறிவு வளர்ச்சியை விட வேலை கிடைக்குமா என்பதே கல்வியின் முக்கிய நோக்கமாக மாறிவிட்டது. சிறு வயது முதலே மாணவர்கள், "எது சந்தையில் அதிக தேவையோ அதை மட்டும் படித்தால் போதும்" என்ற மனநிலைக்கு தள்ளப்படுகிறார்கள்.

தொழில்நுட்பம் உருவாக்கும் பாகுபாடு

வேலைவாய்ப்பில் இந்த தொழில்நுட்ப ஆதிக்கம் இன்னும் அதிகம். மனிதர்கள் படிப்பதற்கு முன்பே, மென்பொருட்கள் விண்ணப்பங்களை வடிகட்டுகின்றன. இந்த மென்பொருட்கள் கடந்த காலத் தரவுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு செயல்படுவதால், ஏற்கனவே இருக்கும் சமூக ஏற்றத்தாழ்வுகளை இவை மேலும் அதிகரிக்கக்கூடும். வசதி குறைந்த பின்னணியில் இருந்து வரும் ஒரு திறமையான மாணவர், அல்காரிதம் பார்வையில் தகுதியற்றவராகத் தெரியலாம். இதனால் திறமை இருந்தும் வாய்ப்புகள் மறுக்கப்படும் ஆபத்து உள்ளது.

ஆசிரியர்களின் நிலை என்ன?

தொழில்நுட்பம் வளர வளர, ஆசிரியர்களின் பங்கும் மாறி வருகிறது. அவர்கள் வெறும் பாடம் நடத்துபவர்களாக மட்டுமல்லாமல், டேட்டாவை பகுப்பாய்வு செய்பவர்களாகவும் மாற வேண்டியுள்ளது. ஒரு மென்பொருள் மாணவனை "குறைந்த திறன் கொண்டவர்" என்று முத்திரை குத்தினால், அது ஆசிரியரின் பார்வையையும் பாதிக்கக்கூடும். ஒரு மாணவனின் திறமையை கணிப்பொறி கணிப்பதை விட, ஓர் ஆசிரியரின் நம்பிக்கை மாற்றியமைக்க முடியும் என்பதை நாம் மறந்துவிடக் கூடாது.

மாணவர்கள் எந்திரங்கள் அல்ல

இந்த மாற்றத்தின் மிகப்பெரிய பாதிப்பு மாணவர்களின் மனநலத்தில்தான் உள்ளது. தாங்கள் தொடர்ந்து கண்காணிக்கப்படுவதாகவும், அளவிடப்படுவதாகவும் உணரும் மாணவர்கள், கடும் மன அழுத்தத்திற்கு ஆளாகிறார்கள். வாழ்க்கைப் பயணம் என்பது நேர்கோட்டில் செல்வதல்ல; அது ஏற்றத்தாழ்வுகள் நிறைந்தது. ஆனால், எல்லாவற்றையும் கணக்கிடும் இந்த கல்வி முறை, மாணவர்களின் தனித்திறமைக்கும், எதிர்பாராத வெற்றிகளுக்கும் இடமளிக்குமா என்பது பெரிய கேள்விக்குறியே.