ஏ.ஆர். ஜீவா இயக்கத்தில் அனுபமா பரமேஸ்வரன் நடிப்பில் இன்று உலகமெங்கும் ரிலீஸ் ஆகி உள்ள லாக்டவுன் திரைப்படத்தின் விமர்சனத்தை இந்த தொகுப்பில் விரிவாக பார்க்கலாம்.
கொரோனா காலம் மனிதர்களின் வாழ்க்கையை எவ்வாறு புரட்டிப் போட்டது என்பதை திரையில் மீண்டும் பதிவு செய்யும் முயற்சியாக இயக்குநர் ஏ.ஆர். ஜீவா உருவாக்கியுள்ள படம் தான் “லாக்டவுன்”. சமூக நினைவாக அந்தக் கால கட்டத்தை ஆவணப்படத் தன்மையில் கொடுக்க வேண்டும் என்ற அவரின் எண்ணம் படத்தின் ஆரம்பத்திலேயே தெளிவாக தெரிகிறது.
நாயகி அனுபமா பரமேஸ்வரன், படத்தின் கதைப்படி படிப்பு முடிந்து வேலை தேடும் நிலையில் இருக்கிறார். ஒரு நாள் நண்பர்களுடன் ஒரு கொண்டாட்டத்தில் கலந்து கொண்டு எதிர்பாராத சூழலில் சிக்கிக் கொள்கிறார். அதன் பின் உருவாகும் கர்ப்பம், அதை மறைக்க முயலும் மனநிலை, அதே நேரத்தில் லாக்டவுன் காரணமாக மருத்துவ உதவி கிடைக்காமல் தவிக்கும் நிலை, இவை அனைத்தும் ஒரு நவீன சமூகப் பிரச்சினையை தொட முயல்கின்றன. ஆனால் இந்த கோணம் ஆழமாக விரியாமல், தொடப்பட்ட அளவிலேயே நிறுத்தப்படுகிறது. கதாபாத்திரத்தின் உளவியல் போராட்டம் பார்வையாளருக்குள் முழுமையாக ஊடுருவும் முன்பே காட்சிகள் நகர்ந்து விடுகின்றன.
24
லாக்டவுன் படத்தின் கதை
ஒரே ஒரு கதையோடு நின்றுவிடாமல், வருமானம் இழந்த குடும்பம், ஊருக்குத் திரும்ப முடியாமல் சிக்கிய தொழிலாளி, உயிரைப் பொருட்படுத்தாமல் பணியாற்றும் மருத்துவர்கள், தனிமையில் சிக்கித் தவிக்கும் இளைஞர்கள், பிரிவின் வலியில் வாடும் காதல் ஜோடிகள் என பல வாழ்க்கை நிலைகளை படம் ஒரே நேரத்தில் தொடுகிறது. இந்த எண்ணம் பாராட்டத்தக்கது. ஆனால் அதிகமான கதைகளை ஒரே படத்தில் அடுக்க முயன்றதால், எந்த ஒரு கோடும் முழுமையாக வளர்ச்சி பெறாமல், சுருக்கமான சம்பவங்களாக மட்டுமே கடந்து செல்கிறது.
34
லாக்டவுன் விமர்சனம்
ஒளிப்பதிவாளர் கே.ஏ.சக்திவேல், வெறிச்சோடிய நகரங்கள், பூட்டப்பட்ட வீடுகள், மங்கலான வெளிச்சம் போன்ற காட்சிகளின் மூலம் லாக்டவுன் காலத்தின் தனிமை உணர்வை நன்றாகக் காட்சிப்படுத்தி இருக்கிறார். சில ஷாட்டுகள் அந்த காலகட்டத்தின் மனநிலையை அப்படியே கண்முன் கொண்டு வருகின்றன. இருப்பினும், காட்சி அமைப்பு இன்னும் வலுவாக இருந்திருந்தால், அதன் தாக்கம் அதிகரித்திருக்கும்.
எடிட்டிங் பகுதியில் விஜே சாபு ஜோசப் படத்தின் ஓட்டத்தை கட்டுப்பாட்டில் வைத்தாலும், பல கதைகள் சந்திக்கும் இடங்களில் இடைவெளி உணரப்படுகிறது. சில பகுதிகளில் திரைக்கதை மெதுவாக நகர்வதால், படத்தின் வேகம் சற்று குறைகிறது.
சித்தார்த் விபின் மற்றும் என்.ஆர் ரகுநந்தனின் இசை ஓகே ரகம் தான். காட்சிகளை உணர்ச்சியுடன் உயர்த்தும் அளவிற்கு இசை வலுவாக இல்லாததால், சில முக்கிய தருணங்கள் நினைவில் நிற்காமல் கடந்து விடுகின்றன.
மொத்தத்தில், “லாக்டவுன்” ஒரு காலகட்டத்தின் வலியை நேர்மையான நோக்கத்துடன் பதிவு செய்ய முயன்ற படம். ஆனால் அந்த வலியை பார்வையாளரின் உள்ளத்தில் ஆழமாக பதிய வைக்கும் அளவிற்கு திரைக்கதை மற்றும் காட்சி வடிவமைப்பு முழுமையாக ஒன்றிணையவில்லை. நிஜத்தன்மை கொண்ட சமூக பதிவு என்ற அளவில் கவனிக்கப்படலாம்; ஆனால் ஒரு தீவிரமான, தாக்கம் ஏற்படுத்தும் சினிமாவாக இது மாறவில்லை என்பதே படத்தின் மைனஸ்.
