குடும்பத்தின் கர்த்தா (Karta) சில சூழ்நிலைகளில் மற்ற கோபார்சனர்களின் ஒப்புதல் இல்லாமலேயே கூட்டு குடும்ப சொத்தை விற்க முடியும்.
குறிப்பாக, குடும்பத்தின் சட்டபூர்வமான அவசியம் (legal necessity) அல்லது குடும்பச் சொத்துக்கு பயனளிக்கும் சில காரணங்கள் இருந்தால், விற்பனை சட்டரீதியாக நிலைக்கக்கூடியது. உச்ச நீதிமன்றத் தீர்ப்புகளில் குடும்ப பராமரிப்பு, திருமணச் செலவுகள், அவசியமான வழக்குச் செலவுகள் போன்றவை சட்டபூர்வமான தேவைகளாக கருதப்பட்டுள்ளன.
அதாவது, “உடன்பிறந்தவர்கள் கையெழுத்து போடவில்லை = விற்பனை தானாகவே செல்லாது” என்று எல்லா வழக்குகளிலும் கூற முடியாது.
ஆனால் வாரிசு சொத்தில் நிலை வேறுபடலாம்
ஒருவர் இறந்த பிறகு, அவருடைய சொத்து பல Class-I வாரிசுகளுக்கு சட்டப்படி வாரிசாக வந்திருந்தால், ஒவ்வொருவருக்கும் தனித்தனி பங்கு உருவாகலாம். அத்தகைய சூழலில் ஒருவர் மற்ற வாரிசுகளின் பங்கையும் சேர்த்து முழு சொத்தையும் தனியாக விற்பதற்கு சட்டரீதியான அதிகாரம் இருப்பதாக கருத முடியாது.
உச்ச நீதிமன்றம் ஒரு வழக்கில், மனைவி, மகன்கள், மகள்கள் உள்ளிட்ட பல Class-I வாரிசுகள் பெற்ற சொத்தில், அவர்களில் சிலர் விற்பனை ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திடாததால் அந்த ஒப்பந்தம் அவர்களை கட்டுப்படுத்தாது என்று குறிப்பிட்டுள்ளது. அதே தீர்ப்பு, கூட்டு இந்து குடும்பச் சொத்துக்கான விதிகள் தனித்துவமானவை என்றும் விளக்கியுள்ளது.
மகள்களுக்கும் உரிமை உண்டு
இது மிகவும் முக்கியமான விஷயம். 2005-ம் ஆண்டு இந்து வாரிசுரிமைச் சட்டத் திருத்தத்துக்குப் பிறகு, மகளும் மகனைப் போலவே பிறப்பிலேயே கோபார்சனராகும் உரிமை பெற்றுள்ளார். எனவே, “இது அண்ணன்/தம்பியின் பரம்பரை சொத்து; சகோதரிக்கு உரிமை இல்லை” என்று பொதுவாக கூறுவது சரியான சட்ட நிலைப்பாடு அல்ல.
ஒரு எளிய உதாரணம்
ஒரு தந்தையின் பெயரில் உள்ள சொத்து உண்மையில் பூர்வீக கூட்டு குடும்ப சொத்து என்று வைத்துக்கொள்வோம்.
அப்பா + 2 மகன்கள் + 1 மகள் ஆகியோருக்கு கோபார்சனரி உரிமை இருப்பதாக இருந்தால், ஒரு மகன் மட்டும் முழு சொத்தையும் தன்னுடையது என்று கூறி விற்பது சட்டரீதியாக கேள்விக்குரியதாகும்.
அதேநேரம், அந்த சொத்து ஏற்கனவே சட்டப்படி பாகப்பிரிவினை செய்யப்பட்டு, குறிப்பிட்ட பகுதி அந்த மகனுக்கு தனியாக ஒதுக்கப்பட்டிருந்தால், அந்தப் பகுதியின் நிலை வேறுபடும்.