
இருள் சூழ்ந்த உலகில் ஒளி பிறந்த நாள்..அநீதியின் ஆணவம் அடங்கிய நாள்.. மக்களின் கண்ணீருக்கு விடிவு கிடைத்த நாள். பட்டாசுகளின் சத்தத்திலும், தீபங்களின் ஒளியிலும், புத்தாடைகளின் மகிழ்ச்சியிலும் நாம் கொண்டாடும் தீபாவளிக்கு பின்னால் ஒரு சுவாரஸ்யமான புராணக் கதை மறைந்திருக்கிறது.
அதுதான், மக்களைத் துன்புறுத்தி வந்த கொடூர அரக்கன் நரகாசுரனை பகவான் கிருஷ்ணரும் அவரது துணைவி சத்யபாமாவும் அழித்த கதை. அதிகாரத்தின் உச்சத்தில் இருந்த நரகாசுரனின் ஆணவம் எப்படி முடிவுக்கு வந்தது? தேவர்களையும், மக்களையும் துன்புறுத்திய அவனுக்கு யார் மரணத்தைத் தந்தார்கள்? நரகாசுரன் வதத்திற்கும் தீபாவளி கொண்டாட்டத்திற்கும் என்ன தொடர்பு?
தீபாவளியின் மகத்துவத்தை உணர்த்தும் இந்தப் புராணக் கதையை முழுமையாகத் தெரிந்துகொள்வோம்.
புராணக் கதைகளின்படி, பூமாதேவிக்கும் வராக அவதாரத்தில் வந்த மகாவிஷ்ணுவுக்கும் பிறந்த மகன் நரகாசுரன். பூமியின் மைந்தன் என்பதால் அவனுக்கு 'பௌமாசுரன்' என்ற பெயரும் உண்டு.
பிறப்பிலேயே வலிமை மிக்கவனாக இருந்த நரகாசுரன், பிரம்மாவை நோக்கிக் கடுமையான தவம் செய்து பல வரங்களைப் பெற்றான். குறிப்பாக, தன் தாயைத் தவிர வேறு யாராலும் தனக்கு மரணம் ஏற்படக்கூடாது என்ற வரத்தைப் பெற்றதாகப் புராணங்கள் கூறுகின்றன.
இந்த வரம் அவனுக்கு மிகப்பெரிய பாதுகாப்பாக அமைந்தது. தன்னை யாராலும் வெல்ல முடியாது என்ற ஆணவம் அவனுக்குள் வளரத் தொடங்கியது. அதன்பிறகு, அவனது ஆட்சி மக்களுக்கு நிம்மதியைக் கொடுப்பதற்குப் பதிலாக அச்சத்தையும் துயரத்தையும் ஏற்படுத்தியது.
நரகாசுரன் பிராக்ஜோதிஷபுரம் என்ற நகரத்தைத் தலைநகராகக் கொண்டு ஆட்சி செய்து வந்தான். ஆரம்பத்தில் வலிமையும் வீரமும் கொண்ட அரசனாக இருந்த அவன், நாளடைவில் அதிகாரத்தின் மீது பேராசை கொண்ட கொடுங்கோலனாக மாறினான்.
தேவர்களின் தலைவனான இந்திரனையே எதிர்த்து வெற்றி பெற்ற நரகாசுரன், தேவலோகத்திற்குள் புகுந்து பல அரிய பொருட்களைக் கைப்பற்றினான். தேவர்களின் அன்னையான அதிதியின் காதுகளில் இருந்த தெய்வீகக் குண்டலங்களையும் பறித்துச் சென்றான். வருணனின் குடையையும் தேவலோகத்தின் மணிபர்வதத்தையும் கைப்பற்றினான்.
அதுமட்டுமல்லாமல், பல்வேறு அரச குடும்பங்களைச் சேர்ந்த 16,000 பெண்களைச் சிறைபிடித்து தனது அரண்மனையில் அடைத்து வைத்தான். அவர்களின் குடும்பத்தினர் துயரத்தில் தவித்தனர். நரகாசுரனின் கொடுமைகளால் உலகமே அச்சத்தில் மூழ்கியது.
அவனது அட்டூழியங்களைத் தாங்க முடியாமல் தேவர்கள் அனைவரும் மகாவிஷ்ணுவின் அவதாரமான கிருஷ்ணரிடம் முறையிட முடிவு செய்தனர்.
தேவர்களின் தலைவன் இந்திரன், துவாரகைக்குச் சென்று பகவான் கிருஷ்ணரைச் சந்தித்தான்.
“பகவானே நரகாசுரனின் கொடுமைகள் நாளுக்கு நாள் அதிகரித்து வருகின்றன. தேவலோகத்தையே அவன் அவமதித்துவிட்டான். பெண்கள் சிறைபிடிக்கப்பட்டு துயரத்தில் வாழ்கின்றனர். அவனது ஆணவத்திற்கு முடிவு கட்டி எங்களைக் காப்பாற்ற வேண்டும்” என்று வேண்டினான்.
இந்திரனின் வேதனையைக் கேட்ட கிருஷ்ணர், நரகாசுரனின் கொடுங்கோல் ஆட்சிக்கு முடிவு கட்டுவதாக உறுதியளித்தார்.
இந்தப் போரில் கிருஷ்ணருடன் செல்ல சத்யபாமாவும் விரும்பினார். வீரமும் துணிவும் கொண்ட சத்யபாமா, கணவருடன் போர்க்களத்திற்குச் செல்லத் தயாரானார். இதையடுத்து, கிருஷ்ணர் தனது வாகனமான கருடாழ்வாரின் மீது சத்யபாமாவுடன் ஏறி, நரகாசுரனின் தலைநகரான பிராக்ஜோதிஷபுரத்தை நோக்கிப் புறப்பட்டார்.
நரகாசுரனின் நகரம் சாதாரணமாக அணுக முடியாத அளவுக்குப் பலத்த பாதுகாப்புகளுடன் அமைந்திருந்தது. மலைகள், ஆயுதத் தடுப்புகள், தீ, நீர், காற்று எனப் பல்வேறு மாயத் தடைகள் நகரத்தைச் சுற்றி இருந்தன.
மேலும், நரகாசுரனின் படைத்தளபதியான முரன், நகரத்தின் பாதுகாப்பிற்காகப் பெரும் படையுடன் காத்திருந்தான்
கிருஷ்ணர் தனது தெய்வீக ஆயுதங்களால் அந்தத் தடைகளைத் தகர்த்தார். முரன் தனது படைகளுடன் கிருஷ்ணரை எதிர்த்துப் போரிட்டான். ஆனால், கிருஷ்ணரின் வீரத்திற்கு முன்னால் அவனது வலிமை எடுபடவில்லை.
கிருஷ்ணர் தனது சுதர்சன சக்கரத்தால் முரனை வீழ்த்தினார். முரனின் மகன்களும் பெரும் படையுடன் வந்து போரிட்டனர். அவர்களையும் கிருஷ்ணர் தோற்கடித்தார்.
தனது படைத்தளபதியும் படைகளும் அழிந்த செய்தியைக் கேட்ட நரகாசுரன் கடும் கோபமடைந்தான். “என்னை எதிர்க்கத் துணிந்தவன் யார்? அவனுக்கு மரணம் நிச்சயம்” என்று கர்ஜித்தபடி, யானைகள் மற்றும் குதிரைகள் சூழ்ந்த பெரும் படையுடன் போர்க்களத்திற்கு வந்தான்.
உச்சக்கட்டப் போர்
போர்க்களத்தில் கிருஷ்ணருக்கும் நரகாசுரனுக்கும் இடையே கடுமையான யுத்தம் தொடங்கியது. நரகாசுரன் தனது சக்திவாய்ந்த ஆயுதங்களால் கிருஷ்ணரைத் தாக்கினான். கிருஷ்ணர் அவனது தாக்குதல்களைத் தடுத்து, தனது படைகளையும் வீழ்த்தினார்.
இறுதியில், நரகாசுரன் தனது சக்திவாய்ந்த வேலை கிருஷ்ணரை நோக்கி வீசினான். சில புராணக் கதை வடிவங்களில், அந்த ஆயுதம் கிருஷ்ணரைத் தாக்கியதால் அவர் மயக்கமடைந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.
இதைக் கண்ட சத்யபாமா அதிர்ச்சியடைந்தார். கணவருக்கு ஆபத்து ஏற்பட்டதாக எண்ணிய அவர், உடனே வில்லையும் அம்பையும் எடுத்துப் போரில் இறங்கினார்.
நரகாசுரன் தனது தாயான பூமாதேவியால் மட்டுமே கொல்லப்பட முடியும் என்ற வரத்தைப் பெற்றிருந்தான். சத்யபாமா பூமாதேவியின் அம்சமாகக் கருதப்படுவதால், நரகாசுரனின் மரணம் அவரது கைகளால் நிகழ வேண்டியிருந்தது.
இதனை உணர்ந்த சத்யபாமா, நரகாசுரனை நோக்கி அம்பை எய்தார். அந்த அம்பு அவனைத் தாக்க, நரகாசுரன் போர்க்களத்தில் சரிந்து விழுந்தான். இவ்வாறு நரகாசுரனின் ஆணவம் முடிவுக்கு வந்தது.
நரகாசுரன் வீழ்ந்ததும், அவனது கொடுங்கோல் ஆட்சியிலிருந்து மக்கள் விடுதலை பெற்றனர். சிறைபிடிக்கப்பட்டிருந்த பெண்கள் மீட்கப்பட்டனர். அதிதியின் தெய்வீகக் குண்டலங்களும் தேவர்களுக்குத் திருப்பி அளிக்கப்பட்டன.
சில புராணக் கதை மரபுகளின்படி, மரணத்தின் இறுதித் தருணத்தில் நரகாசுரன் தனது தவறுகளை உணர்ந்து, கிருஷ்ணரிடம் ஒரு வேண்டுகோளை முன்வைத்தான்.
“நான் அழிந்த இந்த நாளை மக்கள் துக்கத்துடன் நினைக்காமல், மகிழ்ச்சியுடன் கொண்டாட வேண்டும். தீமையை அழித்து நன்மை வெற்றி பெற்ற நாளாக இந்த நாள் விளங்க வேண்டும்” என்று வேண்டியதாகக் கூறப்படுகிறது.
அவனது வேண்டுகோளை ஏற்று, நரகாசுரன் அழிந்த நாளை மக்கள் மகிழ்ச்சியுடன் கொண்டாடும் நாளாக கிருஷ்ணர் அருளினார் என்பது பிரபலமான நம்பிக்கை. இதன் அடிப்படையில்தான் நரகாசுரன் வதம் தீபாவளியுடன் தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது.
நரகாசுரன் அழிக்கப்பட்ட நாள் நரக சதுர்த்தசி என்று அழைக்கப்படுகிறது. தென்னிந்தியாவில் நரகாசுரன் வதக் கதை தீபாவளிக் கொண்டாட்டத்துடன் நெருங்கிய தொடர்புடையது. அதிகாலையில் எண்ணெய் தேய்த்துக் குளிப்பது, புத்தாடை அணிவது, இனிப்புகள் பகிர்வது, பட்டாசுகள் வெடிப்பது போன்ற வழக்கங்கள் இந்த வெற்றியின் மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்துவதாக நம்பப்படுகிறது.
நரகாசுரன் அழிந்த நாளில் கிருஷ்ணரும் சத்யபாமாவும் போரின் களைப்பையும் அழுக்கையும் நீக்க எண்ணெய் தேய்த்துக் குளித்ததாகக் கூறும் மரபும் உள்ளது. இதனால்தான் தீபாவளி அதிகாலை எண்ணெய் குளியல் முக்கியமானதாகக் கருதப்படுகிறது. வீடுகளில் தீபங்கள் ஏற்றப்படுவது, இருளை அகற்றி ஒளியை வரவேற்பதன் அடையாளமாக விளங்குகிறது.
ஆணவம் அழிவைத் தரும்: எவ்வளவு வலிமையும் அதிகாரமும் இருந்தாலும், அகந்தை ஒருவரின் வீழ்ச்சிக்கு வழிவகுக்கும்.
தீமைக்கு என்றும் வெற்றி கிடையாது: அநீதியும் கொடுமையும் எவ்வளவு காலம் நீடித்தாலும், இறுதியில் நன்மை வெல்லும் என்ற நம்பிக்கையை இந்தக் கதை வலியுறுத்துகிறது.
பெண்களின் வீரமும் முக்கியம்: நரகாசுரன் வதத்தில் சத்யபாமாவின் பங்கு, பெண் சக்தியின் வீரத்தையும் துணிவையும் எடுத்துக்காட்டுகிறது.
விடுதலையின் மகிழ்ச்சி: சிறைப்பட்டவர்களை மீட்டது, பிறரது துயரத்தைப் போக்குவதன் முக்கியத்துவத்தை உணர்த்துகிறது.
உள்ளத்தில் இருக்கும் இருளை அகற்றுதல்: பேராசை, கோபம், அகந்தை போன்ற தீய குணங்களை அழித்து நல்ல எண்ணங்களை வளர்க்க வேண்டும் என்பதே தீபாவளியின் ஆன்மிகப் பொருளாகக் கருதப்படுகிறது.
தீபாவளி - ஒளியின் வெற்றித் திருநாள்
தீபாவளியை வெறும் பட்டாசு வெடிக்கும் பண்டிகையாக மட்டும் பார்க்காமல், தீமையை அழித்து நன்மையை வரவேற்கும் திருநாளாக உணர்த்துகிறது.
கிருஷ்ணரின் தெய்வீக சக்தியும், சத்யபாமாவின் வீரமும் இணைந்து கொடுங்கோல் ஆட்சிக்கு முடிவு கட்டியதாக நம்பப்படும் இந்தக் கதை, ஒவ்வொரு ஆண்டும் தீபாவளி கொண்டாட்டத்தின் போது நினைவுகூரப்படுகிறது.
வீட்டில் ஏற்றப்படும் ஒவ்வொரு தீபமும், நம் மனதில் இருக்கும் இருளை அகற்றி நம்பிக்கை, அன்பு, அமைதி, மகிழ்ச்சி ஆகியவற்றை வளர்க்கட்டும்.