கும்பமேளாவில் லட்சக்கணக்கான மக்கள் மாசு ஏற்படுத்திவிட்டு புனித நதி என்று எப்படி அழைக்க முடியும்? சொல்வது யார் தெரியுமா?

மதச் சடங்குகள், வளர்ச்சித் திட்டங்களால் ஏற்படும் மாசுபாடுகள் அரசியலமைப்பு வழங்கும் வாழ்வுரிமையை மீறுவதாகவும், இதனால் ஏழை மக்களே அதிகம் பாதிக்கப்படுவதாகவும் அவர் எச்சரித்தார்.

மூத்த வழக்கறிஞர் என்.ஆர்.இளங்கோவின் மகன் ராகேஷ் ரங்கநாதனின் 25வது பிறந்த நாளை கொண்டாடும் விதமாக ராகேஷ் அறக்கட்டளை மற்றும் ராகேஷ் அறக்கட்டளை மற்றும் ரோஜா முத்தையா ஆராய்ச்சி நூலகம் ஆகியவை இணைந்து "நீதி மற்றும் சமத்துவம்" குறித்த தொடர் சொற்பொழிவை நடத்தி வருகிறது. 5ம் ஆண்டுக்கான சொற்பொழிவு சென்னை நுங்கம்பாக்கத்தில் உள்ள வள்ளுவர் கோட்டத்தின் கூட்ட அரங்கில் சனிக்கிழமை மாலை நடைபெற்றது. இந்நிகழ்வில், உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதி அபே ஸ்ரீனிவாஸ் ஓஹா, சென்னை உயர் நீதிமன்ற முன்னாள் நீதிபதி ஜி.எம்.அக்பர் அலி, இந்து குழும இயக்குனர் என்.ராம் உள்ளிட்டோர், ராகேஷ் அறக்கட்டளை மற்றும் ரோஜா முத்தையா ஆராய்ச்சி நூலகத்தின் இயக்குனர் ஜி.சுந்தர் உள்ளிட்ட பலர் கலந்துகொண்டனர்.

இந்நிகழ்வில், 'இந்திய அரசமைப்புச் சட்டத்தில் சுற்றுச்சூழல் - உரிமைகளா அல்லது கடமைகளா' என்ற தலைப்பில், உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதி அபே ஸ்ரீனிவாஸ் ஓஹா சிறப்புரையாற்றினார். அதில், கடந்த ஆண்டு அரசியலமைப்பின் 75 ஆண்டுகளை நிறைவு செய்திருந்தாலும் சுற்றுச்சூழலைப் பாதுகாக்கத் தவறிவிட்டதால், சுற்றுச்சூழலின் சீரழிவு ஏற்பட்டுள்ளது. சுற்றுச்சூழல் அழிக்கப்படும்போது அல்லது சீரழிந்தால், நாம் ஒருபோதும் அர்த்தமுள்ள வாழ்க்கையை வாழ முடியாது. அரசியலமைப்பின் இலட்சியங்கள் என்ன என்பதை ஒவ்வொரு குடிமகனும் அறிந்து கொள்ள வேண்டும். சமூக மற்றும் பொருளாதார நீதி மற்றும் சுற்றுச்சூழலைப் பாதுகாக்கத் தவறினால், குடிமக்களுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ள உரிமையை மீறுவதாகும். இயற்கை சூழலை மேம்படுத்துவதும் பாதுகாப்பதும், உயிரினங்கள் மீது இரக்கம் காட்டுவது ஒவ்வொருவரின் கடமை.

சதுப்புநிலங்களை அழிக்கும்போது கடல்வாழ் உயிரினங்களை அழித்துவிடுகிறோம். நமது நதிகளை மாசுபடுத்தும் போது, ​​அது கடல் வாழ் உயிரினங்களை அழிக்கிறது. நாம் மரங்களை வெட்டும்போது, ​​பறவைகளுக்கு மிகப்பெரிய தீங்கு விளைவிக்கிறோம். சுற்றுச்சூழலைப் பாதுகாப்பதும் மேம்படுத்துவதும் அரசின் கூட்டுக் கடமையாகிறது. அரசு கடமையைச் செய்யத் தவறினால், குடிமக்கள் மாசு இல்லாத சூழலில் வாழ்வதற்கான அல்லது மிகவும் கண்ணியமான மற்றும் வளமான வாழ்க்கை வாழ்வதற்கான அடிப்படை உரிமையை மீறுவதாகும்.

சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, பிரயாக்ராஜில் கும்பமேளா நடந்தது, அங்குள்ள கங்கை நதியில் கோடிக்கணக்கான மக்கள் குளித்ததாக கூறப்படுகிறது. நதிக்கு நாம் என்ன மாதிரியான மாசுபாட்டை ஏற்படுத்துகிறோம் என்று கற்பனை செய்து பாருங்கள். யாரோ ஒருவர் புனித நதி என்று அழைக்கும் நதியில் தினமும் லட்சக்கணக்கான மக்கள் நீராடுகிறார்கள். நீங்களே மாசு ஏற்படுத்தினால் எப்படி புனித நதி என்று அழைக்க முடியும்? மதச் சடங்கு ஒன்றுக்காக மத்திய பிரதேசத்தில் உள்ள ஆற்றில் பல லட்சம் லிட்டர் பால் கரைக்கப்பட்டதாக படித்தேன், பால் ஆக்ஸிஜனை உறிஞ்சும் ஒரு பொருள் என்பதால், கடல்வாழ் உயிரினங்களை முழுவதுமாக கொன்று குவித்திருக்க வேண்டும். அந்த மாசு அளவு மற்றும் ஆற்று நீரின் தரத்தை மேம்படுத்த பல ஆண்டுகள் ஆகும். சமூக நீதி மற்றும் அறிவியல் மனப்பான்மை இல்லாமை குறித்தும் யோசிக்க வேண்டும். இந்தியாவில் எத்தனையோ ஏழைக் குழந்தைகளுக்கு பால் தேவைப்படுகிறது. ஆற்றில் ஊற்றிய 11 லட்சம் லிட்டர் பாலை ஏழைக் குழந்தைகளுக்கு கொடுத்திருக்க வேண்டும், அவர்களுக்கு பால் முக்கிய தேவையாக உள்ளது.

விநாயகர் சதுர்த்தி, நவராத்திரி மற்றும் பல பண்டிகைகளில் நீர் மாசு, காற்று மாசு, ஒலி மாசு ஆகியவற்றை உருவாக்குகிறோம். சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் கீழ் உள்ள விதிகள் தவறாமல் மீறப்படுகின்றன. நமது காதுகளிலும் மூளையிலும் எவ்வளவு அதிக சத்தம் ஏற்படும் என்பதை நாம் கற்பனை செய்து பார்க்க முடியாது. மூளையை பாதிக்கிறது. சிலைகளை கண்மாய்கள், ஆறுகள், ஏரிகள், கடல் ஆகியவற்றில் மூழ்கடித்து விடுகிறோம். அந்த சிலைகளில் உள்ள கண்கள் பிளாஸ்டர் ஆப் பாரிஸால் ஆனது என்றால், அதுவும் மிகப்பெரிய மாசுபாட்டை உருவாக்குகிறது. இவற்றை நீர்நிலைகளில் கரைப்பதால் என்ன கேடு விளைவிக்கிறது என்பதை நாம் உணர்வதில்லை. ஒருவேளை இது மதம் பற்றிய தவறான கருத்தாக இருக்கலாம், நான் மத நம்பிக்கை இல்லாதவனாக இருக்கலாம், ஆனால் எந்த மதமும் சுற்றுச்சூழலை அழிக்கச் சொல்வதாக நினைக்கவில்லை. மகாராஷ்டிராவில் 400 ஆண்டுகளுக்கு முன் வாழ்ந்த மகான் ஒருவர் மரங்களும், வனவிலங்குகளும் நமது உறவினரே என்று எழுதியுள்ளார். கடவுள் நம்பிக்கை உள்ளவர்களுக்கு எதிரானவன் அல்ல, ஆனால் மூடநம்பிக்கைகளுக்கு எதிரானவன் என நரேந்திர தவால்கர் கூறியுள்ளார்.

காற்றின் தரக் குறியீடு அதிகரிக்கும்போது, நகரத்தில் கட்டுமானப் பணிகளை நிறுத்துவது, டீசல் பயன்படுத்தும் ஆட்டோ ரிக்‌ஷாக்களுக்கு கட்டுப்பாடுகளை விதிப்பது போன்ற உத்தரவுகளை நீதிமன்றங்கள் பிறப்பித்துள்ளன. இந்த உத்தரவுகள் அனைத்தும் உயரதிகாரிகளின் நலனுக்காக பிறப்பிக்கப்பட்டவை என்று யாராவது கூறினால், அவை முற்றிலும் தவறானவை. இப்போது காற்று மாசுபாட்டால் பாதிக்கப்படுவது யார்? தெருக்களிலும் நடைபாதைகளிலும் நடைபாதைகளிலும் வேலை செய்யும் தொழிலாளர்கள், கூலியாட்கள், துப்புரவுத் தொழிலாளர்கள் தான். டெல்லியில் உள்ள அனைத்து பொது மருத்துவமனைகளின் புள்ளி விவரங்களைப் பார்த்தால் சாலையோரம் காய்கறிகள் மற்றும் பழங்கள் விற்கும் ஏழை மக்கள் சுவாச நோய்களுக்கான சிகிச்சைக்காக மருத்துவமனைகளை அணுக வேண்டியுள்ளது, பங்களாக்களில் காற்று சுத்திகரிப்பு இயந்திரங்களை நிறுவிக் கொள்ள முடியும். காற்று தர குறியீட்டில் டெல்லியும், மும்பையும் போட்டியிடுகின்றன. காற்று மாசு ஏற்படும் போது ஏழை மக்கள் அதிகம் பாதிக்கப்படுகிறார்கள் என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

நெடுஞ்சாலைகள், மேம்பாலம், மெட்ரோ ரயில், கடலோரச் சாலைகள் போன்றவற்றை கட்டுவதற்காக பெரிய அளவில் மரங்களை வெட்டுவதை அரசியல்வாதிகள் வளர்ச்சி என்கிறார்கள். உள்கட்டமைப்பு திட்டங்கள் வேண்டாம் என்று சொல்லவில்லை, ஆனால் அதிகாரிகள் யாரும் கூடுமானவரை மரங்களை காப்பாற்றுவது பற்றி சிந்திக்கவில்லை. இந்தியாவில் உள்ள அனைத்து பெரிய நகரங்களும் 30-40% அளவுக்கு பசுமையை இழந்துவிட்டன. ஒரு மரத்தை வெட்டுவதற்கு, காடு வளர்ப்பு முறையில் 50 மரங்களை நட வேண்டும் என வெவ்வேறு மாநிலங்களில் நடைமுறையில் சட்டங்கள் உள்ளன. அறிவியல் முறையில் மரக் கணக்கெடுப்பு நடத்தப்பட வேண்டியது காலத்தின் தேவை என்று நீதிபதி ஓஹா கூறியுள்ளார்.